maandag 24 december 2012

Ik ruk mezelf los. Woedend kijk ik Alec aan. Hij lacht schijnheilig. 'Kom op, Kraaitje. Zo erg is het toch niet?' Ik schud ongelovig mijn hoofd. 'Het is uit, Alec. Ik wil dit niet meer.' Alec haalt zijn schouders op. 'Goed, dan niet.' Hij draait zich om. Ergens voel ik dat hij zich gekwetst voelt. Ik haal diep adem. In draai me om en graai in mijn tas op zoek naar iets wat er niet in zit. Alleen maar om even niet op te hoeven kijken. Als ik was blijven staan, had ik het gezicht van James gezien. Dan had ik zijn vreugde gezien. Zijn blijdschap omdat ik Alec afwees.

Ik zit met Veerle op de schommels in het speeltuintje. 'Volgens mij vindt Alec het behoorlijk...' Ze zwijgt even. 'Vooruit, ik hou het netjes. Hij vindt het behoorlijk vervelend dat je hem afwijst.' Ik glimlach. Veerle kijkt me aan. 'Wat vind jij er eigenlijk van dat je een platencontract krijgt?' Ik haal mijn schouders op. 'Ik vind het wel stoer, denk ik. Maar ik ben ook bang.' Ik schop wat zand omhoog. 'Ik ben bang dat het wereldje me niet gaat bevallen. Dat ik in een zwarte, diepe put val en er niet meer uitkom. Ik ben bang dat mijn ouders dan zeggen van dat ze me er voor gewaarschuwd hebben. Ik ben bang dat ik jou verlies, Veerle.'

Veerle slaat haar armen om me heen. 'Mij verlies je nooit,' fluistert ze terwijl ze me van de schommel af overeind trekt. Ik glimlach. 'Dat dacht ik eerst ook, Veerle, maar mijn moeder is er zowat zeker van dat dat gaat gebeuren. Ik heb een soort van contract met hen getekend. Daarin staat onder andere dat ik er voor jou zal blijven. Mam zei dat het regelmatig voorkomt dat iemand die ineens beroemd wordt zijn of haar vrienden een beetje vergeet.' Veerle houdt me iets van zich af. 'Luister eens heel goed naar me.' Haar stem klinkt vastberaden. 'We spreken af dat je me elke week minstens één keer belt, dat we elkaar in ieder geval op verjaardagen en feestdagen weer zien en dat je me gaat voorstellen aan een aantal knappe, mannelijke beroemdheden.' Ze glimlacht terwijl ze over het laatste nog even nadenkt. 'Hm, ja, dat laatste is toch wel heel belangrijk,' mompelt ze. Ik sla mijn armen stevig om haar heen. 'Deal.'

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen