donderdag 27 december 2012

We lopen het grote kantoorgebouw van Xtreme binnen. Ik kijk even aarzelend om me heen als we in de grote hal staan. Er zit een meisje achter de balie. Ze kijkt ons chagrijnig aan. 'Kan ik jullie helpen?' Ze blaast een bel van kauwgom. Ik stap aarzelend wat naar haar toe. 'We komen voor, eh, Jelle en eh, Diederik.' Het meisje trekt haar wenkbrauwen op. 'Ik kan jullie helaas niet helpen.' Het meisje draait zich naar haar computerscherm toe. 'Wij hebben een afspraak. Ze weten dat we komen.' Het meisje begint schel te lachen. 'Ja, vast. Ga dat een ander wijsmaken.' Ik draai me om. Hulpeloos kijk ik James aan.

Mijn moeder komt aanrennen. 'Ella? Waarom heb je me niet meteen gebeld?' Het meisje kijkt verschrikt op. 'Sorry, mevrouw, ik...' 'Ik had je toch gezegd dat er om half vier een groepje jongeren komt? Zij worden de nieuwe band van Xtreme! En jij laat ze hier gewoon staan. Dat kost tijd, en tijd kost geld!' Mijn moeder werpt Ella een dodelijke blik toe. 'En haal die kauwgom uit je mond.' Ella knikt braaf en spuugt haar kauwgom in een prullenbak. Mijn moeder draait zich zuchtend naar ons om. 'Kom verder. Sorry voor Ella.' Ze loopt richting de liften. 'Ze is verschrikkelijk. Maar ze is het nichtje van Jelle, dus hij wil haar nog niet op staande voet ontslaan. Maar ik ben haar spuugzat,' zegt ze als we buiten gehoorsafstand zijn.

Mijn moeder opent een deur. Binnen zitten alle ouders van onze bandleden. Ze beginnen te klappen als we binnenkomen. Ik word rood en blijf stil staan. Mijn moeder pakt haar mobiel. 'Ik zal Jelle even bellen.' Ze verdwijnt naar de gang. Ik ga op een stoel in de hoek van de kamer zitten. Even later komen Jelle en Diederik binnen. 'Ah, geweldig!' roept Jelle of Diederik. Ik ben nog steeds niet in staat ze uit elkaar te houden. 'Ik ben Jelle,' zegt Jelle terwijl hij James een hand geeft. Jelle heeft een rode stropdas aan. 'Diederik,' zegt Diederik terwijl hij James ook een hand geeft. Blauwe stropdas. Dat moet ik wel kunnen onthouden. Als Jelle iedereen een hand heeft gegeven, loopt hij naar me toe. 'Ons sterretje!' roept hij vrolijk. Hij geeft me een knuffel. 'Wij zijn een geweldig team met zijn drie├źn,' zegt Diederik. 'Goed,' zegt mijn moeder, 'zullen we de contracten maar gaan tekenen?'


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen